نقش والدین در درمان کودکان اوتیسم

اکثر پدر و مادر ها در تشخیص اختلالات فرزندانشان ناتوان هستند . یکی از اختلالاتی که والدین آن را نمی بینند یا در بیشتر موارد نمی توانند در مورد فرزند دلبندشان قببول کنند اختلالت بیماری اوتیسم است. بیماران اوتیسم اغلب در برقرار کردن ارتباط چشمی دچار مشکل هستند.

در چنین شرایطی هرگاه پدر و مادر حدس زدند که از این لحاظ کودک‌شان مشکل دارد، باید از مشاوران روانشناس متخصص کمک بخواهند و منتظر بدتر شدن اوضاع، افزایش علایم یا از بین رفتن بیماری نباشند. درمان کودکان به مراتب آسان تر از نوجوانان و جوانان است . به طور کلی با بالا رفتن سن فرایند درمان اختلال اوتیسم مشکل تر می شود.

افرادی که بیماری اوتیسم دارند در صورت کنترل صحیح و درمان میتوانند به راحتی به  دانشگاه بروند و حتی شغل مناسبی نیز داشته باشند .

امروزه درباره بیماری اوتیسم تحقیقات فراوانی شده است و تا حد قابل قبولی علائم وعوارض و همچنین روش های کنترل و درمان بیماری اوتیسم نیز شناسایی شده اند. امروزه سنجش تشخیص اوتیسم به عنوان اورژانس روانپزشکی کودک حساب شده و به اغلب دانشجویان آموزش داده می شود .

یکی از مواردی که والدین برای درمان بیماری اوتیسم باید در نظر داشته باشند آرام کردن محیط خانه و کاهش عوامل استرس زا می باشد.والدین باید کودک خود را همانگونه که هست قبول کنند و او را با دیگر کودکان سالم مقایسه نکنند.

 کودکان دارای اوتیسم چون در برقراری ارتباط چشمی دچار مشکل هستند می توان از طریق سایر راه های ارتباطی همچون لمس کردن ، با لا بردن تن صدا و موسیقی توجه آنها را جلب کرد.

بهترین راه این است که والدین کودکان مبتلا به اوتیسم در اسرع وقت موارد مشکوک را با روانشناس متخصص کودکان در میان بگذارند تا با اتخاذ روش های همه جانبه و استاندارد بتوانند نوع بیماری اوتیسم را شناسایی و درمان کنند. در قدم اول والدین می توانند از طریق مشاوره تلفنی علائم بیماری اوتیسم که در کودکشان مشاهده می کنند با مشاوران در میان گذاشته تا راهنمایی های تخصصی بگیرند و در صورت نیاز به صورت حضوری مراجعه کنند.

روش های درمانی بیماری اوتیسم ترکیبی از گفتار درمانی ، رفتار درمانی ، فیزیوتراپی ، کار درمانی و تغذیه درمانی می باشد.